Kosmetyki naturalne
Zdrowe i naturalne kosmetyki ekologiczne jakie wybrać ?

Posts Tagged ‘pierścionek zaręczynowy’

Przy pewnej wpra- wie diagnostycznej

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Przy pewnej wpra- wie diagnostycznej łatwo odróżnić, nawet w największym podnieceniu psychorucho- wym, sztywny, niedostosowany afekt schizofreniczny od tępego, bezradnego afektu arnentywnego. Dalej hiperkinezy katatoniczne zawsze zachowują coś z celowości działania, gdyż na dnie ich leżą uporządkowane, chociaż urojeniowo zmienione rozkojarzone związki myślowe, podczas gdy w amencji równolegle z rozerwaniem związków myślowych idzie też i zupełny zanik celowości i zborności działań. Na- stępnie nawet w największym i długotrwałym podnieceniu psychoruchowym kata- tonik zachowuje czystość sensorium, a tym samym zdolność skupiania uwagi, spo- strzegawczość, orientację we wszystkich kierunkach, zdolność pojmowania i two- rzenia sądów, nienaruszone funkcje pamięciowe, podczas gdy wszystko to, jak wi- dzimy w naszym przypadku, ulega w amencji rozerwaniu lub zniszczeniu. Wreszcie ocena wypowiedzi chorego nie może pozostawiać wątpliwości, gdy chodzi o schizo- freniczne rozkojarzenie (dissociatio) czy o splątani owe rozerwanie związków myślo- wych (incohaerentia). Mianowicie w rozkojarzeniu uderza zawsze dziwactwo, jakby kiepska gra aktorska, ponadto poszczególne człony rozkojarzonych wypowiedzi mogą mieć swój sens, a człony werbigeracyjne są tylko fragmentami większych, uporząd- kowanych całości myślowych, podczas gdy w inkoherencji amentywnej uderza chaos, nie liczący się ani z bodźcami zewnętrznymi, ani z jakąkolwiek paralogiczną moty- wacją rozumowo-uczuciową.. Dodać tu jeszcze można parę słów o omamach, których w naszym przypadku w ciągu tak długiego okresu nie udało się stwierdzić. Chociaż w katatonii może nie być omamów, jednakże ich obecność mogłaby podważyć roz- poznanie na korzyść katatonii, zwłaszcza gdyby chodziło o typowe omamy schizo- freniczne. STAN POMROCZNY, CZYLI ZAMROCZENIE (OBNUBILATIO) Osią zespołu zamroczeniowego jest przełączenie świadomości na rozszcze- pienną osobowość, opisane w rozdziale o jakościowych zmianach sensorium. Znane są rozmaite odmiany tego zespolu, zależne zarówno od wywołującego go czynnika chorobotwórczego podstawowego, jak i od nie zbadanych bliżej wła- ściwości tkwiących w patogenezie samego zespołu psychotycznego czynnościo- wego. [hasła pokrewne: , rwa kulszowa, tusz do rzęs, pierścionek zaręczynowy ]

Comments Off

Posts Tagged ‘pierścionek zaręczynowy’

Przy pewnej wpra- wie diagnostycznej

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Szczep posiadający przytoczone własności upoważnił do próby szcze- pienia przeciwgruźliczego. Pierwszy zaszczepił prątkami B.C.G. (w lipcu 1921 roku) noworodka pochodzącego z matki chorej na gruźlicę, która zmarła wkrótce po porodzie. Dziecko nie zapadło na gru- źlicę, chociaż wychowywała je babka chora na gruźlicę. Spostrzeżenie to zachęciło do dalszych szczepień. Przewodnią ich Ideą jest zakażenie ustroju dziewiczego żywymi, lecz nie zjadliwymi prątkami. gruźlicy da- jącymi się dokładnie dawkować i wywołującymi odporność na później- sze zakażenie zjadliwymi prątkami gruźlicy. Szczepienia rozpoczęto na wielką skalę w r. 1926. Obecnie stosuje się je prawie we wszystkich pan- stwach, przy tym w niektórych na większą skalę, a w ZSRR szczepienia przeciwgruźlicze są obowiązkowe, przy czym szczepionka sucha radziecka okazała się najwartościowsza. Wyniki akcji szczepiennej okazały się zachęcające. Janusz Zeyland i Eugenia Puisecka-Zeularui obserwując 147 dzieci szczepionych l 62 kontrolnych żyjących w styczności z gruźlicą otwartą stwierdzili w pierwszym roku życia wśród szczepionych 16 przypadków gruźlicy (11%), a wśród kontrol- nych – 21 (33%), nadto wśród szczepionych umarło na gruźlicę 3 (2%) a wśród kon- trolnych – 4 (6%). Zatem liczba dzieci, które zachorowały i które umarły na gru- źlicę, była wśród szczepionych 3 razy mniejsza niż wśród kontrolnych. Spostrze- żenia te nabierają jeszcze większego znaczenia, jeżeli się uwzględni, że wśród 147 dzieci szczepionych było należycie odosobnionych w okresie przed uodpornianiem tylko 17 i niedostatecznie odosobnionych 13, czyli jako-tako ochronionych w pier- wszym okresie po szczepieniu było tylko 30 (20%). Statystyka z Warszawy, zebrana wśród dzieci szczepionych od r. 1926 do 1932 włącznie i nieszczepionych od r. 1925 do r. 1932 włącznie, które znajdowały się w środowiskach gruźliczych w jednako- wych warunkach życiowych, dowodzi, że liczba zgonów na gruźlicę w pierwszych 2 latach życia wynosiła wśród 276 dzieci szczepionych 5,07%, a wśród 75 nieszcze- pionych – 18,6%, chociaż odosobnienie poszczepienne przez 2-6 tygodni przepro- wadzono tylko u 20% dzieci szczepionych. Liczba zachorowań na gruźlicę wśród dzieci szczepionych była także 4-krotnie mniejsza niż wśród nie szczepionych, przy czym gruźlica przebiegała wśród szczepionych łagodnie i skończyła się w więk- szości przypadków wyzdrowieniem (Maria Prokopowicz- Wierzbowska). Szczepionka B.C.G., wprowadzona do ustroju wewnętrznie (per os), przenika przez ścianę przewodu pokarmowego. Udowodnili to dla wieku – dziecięcego Zeylandowie wyhodowując prątki B.C.G. z węzłów krezko- wych – i z migdałków dzieci, szczepionych per os i zmarłych z innych przyczyn, oraz zasiewając zawartość zimnego ropnia podżuchwowego u dziecka szczepionego per os. [hasła pokrewne: , kosmetyki naturalne, odwrócona osmoza, pierścionek zaręczynowy ]

Comments Off

« Previous Entries